Biebrzański Park Narodowy
BIEBRZAŃSKI PARK NARODOWY - PRZYRODNICZA PERŁA EUROPY
Najcenniejszym obiektem przyrodniczym powiatu jest unikatowy na skalę europejską Biebrzański Park Narodowy. Stanowi on jedyny w tej części kontynentu naturalny obszar bagienny. To, że udało się go zachować w niezmienionym stanie, zawdzięczamy wieloletnim staraniom przyrodników i ekologów, które doprowadziły do zaniechania niszczących działań melioracyjnych. Ukoronowaniem tych działań było utworzenie tu najpierw parku krajobrazowego, zaś w 1993 roku - najobszerniejszego w Polsce parku narodowego.
DLACZEGO DOLINA BIEBRZY JEST TAK BARDZO CENNA?
Tak duży i unikatowy naturalny kompleks torfowisk położony nad malowniczo meandrującą rzeką posiada nie tylko nadzwyczajne walory krajobrazowe, inspirujące artystów, fotografików, malarzy oraz spragnionych wrażeń turystów. Przede wszystkim stanowi on ostoję wielu rzadkich gatunków fauny i flory. Od wieków zamieszkują tu wydry, borsuki, lisy, jenoty, wilki, łasice, gronostaje... Bagna Biebrzańskie to przede wszystkim jednak królestwo ptaków: żyje ich tu przeszło 200 gatunków. Najrzadsze z nich to orzeł bielik, orlik grubodzioby, bocian czarny, wodniczka oraz - stanowiący symbol Biebrzańskiego Parku Narodowego- batalion.
W korycie meandrującej Biebrzy, jej dopływach oraz starorzeczach żyje także kilkadziesiąt gatunków ryb i innych zwierząt wodnych. O walorach tych terenów decyduje wreszcie bogactwo flory. To właśnie nad Biebrzą można wciąż spotkać rzadkie i ginące gatunki roślin, np. brzozy niskiej, wierzby lapońskiej, skalicy torfowej czy gnidosza królewskiego.
RATUNEK DLA ŁOSI I BOBRÓW
Bagnom Biebrzańskim zawdzięczamy ocalenie niektórych ważnych gatunków roślin i zwierząt. Już na początku dwudziestego stulecia utworzono tu dwa ścisłe rezerwaty przyrody: Czerwone Bagno i Grzędy. Kiedy w okresie II wojny światowej niemal całkowicie wytępiono w Polsce populację łosia, to właśnie na terenie Czerwonego Bagna przetrwało kilka osobników tego gatunku. Dały one początek odrodzeniu się tych zwierząt. W latach powojennych potomkowie biebrzańskich łosi przewędrowały do odległych obszarów Polski, a także za jej granice. Dziś, przy odrobinie szczęścia i cierpliwości, turysta czy przyrodnik bez trudu spotka któregoś z żyjących nad Biebrzą łosi.
Także Bagnom Biebrzańskim zawdzięczamy odtworzenie w naszym kraju całkowicie wymarłych niegdyś bobrów. W 1945 roku dwadzieścia cztery sztuki tego gatunku sprowadzono z białoruskiego Woroneża do kanałów okalających osowiecką twierdzę. Tutejsze rzeki, rzeczki i kanały okazały się istnym rajem dla bobrów: dziś żyje ich tu ponad tysiąc sztuk!
BIEBRZA PRZYJAZNA DLA TURYSTÓW
Dziewiczość i niedostępność tych terenów sprawiły, że Bagna Biebrzańskie były przez lata obiektem zainteresowania głównie naukowców i koneserów. Udało się przez to uniknąć niszczącej dla środowiska, hałaśliwej turystyki masowej. Obecnie- dzięki powstaniu Biebrzańskiego Parku Narodowego oraz rozwojowi odpowiedniej infrastruktury- miejsce to stało się bardziej przyjazne także dla turysty- amatora. Dziś, aby doświadczyć obcowania z unikatową przyroda biebrzańską, nie koniecznie trzeba w gumowych butach przemierzać niebezpieczne bagna i bezkresne rozlewiska wodne. Specjalnie wytyczona ścieżka przyrodniczo- historyczna, zaopatrzona w kładki spacerowe, wieże widokowe i pomosty, umożliwia przejście suchą stopą interesujących fragmentów parku, a w mieszczącym się Osowcu-Twierdzy terenowym ośrodku edukacyjnym można skorzystać z wiedzy specjalistów oraz usług licencjonowanych przewodników.
